maandag 2 januari 2017

De geur van Andalusië

Gisteren sloten we het terras af met het schaarhekken rond 22 uur. Opnieuw werden we bedwelmd door de zacht zoete geur van de sinaasappelbloesems of de Jasmijnbloesems in de omgeving. we zijn er nog steeds niet uit welke van de 2 we hier zo regelmatig ruiken. het is zo'n aangename en bedwelmende geur dat je blijft buiten staan om te genieten van de parfums.
telkens als ik de geuren opmerk, dat is meestal 's avonds als de temperatuur daalt en dus de luchtvochtigheid stijgt, denk ik aan het boek van Patrick Süskind: Parfum.
Niet dat ik een groot lezer ben maar dat boek heeft me zo gegrepen dat ik het tot mijn beste boek allertijden heb gebombardeerd.

vrijdag 30 december 2016

70 jaar!

Donderdag 29 december 2016, vandaag word ik 70 jaar! De voorbije dagen spookt het regelmatig door mijn hoofd, ik word binnenkort 70. Dat voelt toch wel speciaal aan. Als zestiger heb je al wat ervaring maar echt oud ben je toch nog niet. Anders is het met een zeventiger, daaraan mankeert er toch regelmatig een of ander aan hé, dat zijn toch echt oude mensen…
Woensdag avond, we gaan vrij laat slapen, Christientje vertelt dat ze voor mijn verjaardag een cadeautje heeft. Nieuwsgierig vraag ik om het cadeautje te krijgen, het is al over middernacht dus is het eigenlijk al mijn verjaardag. Ze houdt de boot af, neen, morgen zal je het pas krijgen. Nieuwsgierig maar geduldig val ik in slaap, morgen zullen we wel zien.
Donderdag ochtend. Direct na het opstaan zegt Christientje dat ze wil douchen. Dat vind ik bizar want ze heeft pas gisteren gedoucht en ze doucht maar om de twee-drie-dagen. Maar goed geen probleem mijn verwondering is van korte duur.
Vandaag zou Peter Witte en Alham, Peters vriendin langs komen, ze wonen bij het meer van Viñuela, een mooie omgeving zowat 50 km van Rincón de la Victoria ze moesten bij ons in de buurt zijn en zouden eens binnen springen rond de middag. Ik zag er al naar uit, Peter is een toffe “Pee” waar we graag mee omgaan. Dat zou leuk worden.
Het is 11:30 en plots zegt Christine dat we moeten voortmaken, tegen 12 uur zou Peter er zijn en moesten we klaar staan, “gewassen en gestreken”. Ik klaag tegen Christientje: maar dat hebben ze toch niet geschreven ze zouden ’s middags komen, dat is niet tegen twaalven. Was ze me vergeten te zeggen dat ze zo vroeg zouden hier zijn?
Klokslag 12 uur staan Peter en Alham voor de deur, ik ga open doen en zie dat ze een geschenkje mee hebben, een fles wijn en bonbons voor de gastvrouw. Verrast zei ik hoe wisten jullie dat ik verjaar vandaag? Dat is toch nog nooit ter sprake gekomen. Verder besteed ik er geen aandacht meer aan, we gaan op ons zonnige terras zitten en geven onze gasten iets te drinken en een snackje. We praten over een en ander en plots wordt er gebeld aan de deur, ik ga kijken en wie staat daar? Peer Van Agt, ook een vriend die hier in Rincon woont maar ook een verblijfje heeft in Nerja, zo’n 30 km verder naar het Oosten, ook aan de Middellandse Zee. Aangenaam verrast zeg ik hem, leuk dat je hier bent, we hadden je niet verwacht maar je bent erg welkom, je kan niet geloven wie hier nog zit! Hij heeft ook een flesje wijn mee, mooi ingepakt in “gerecycleerd” inpakpapier, net iets te klein maar toch feestelijk, typisch Peer. Ook dat vond ik bizar, hoe wist hij dat het mijn verjaardag was en waarom had hij niet eerst verwittigd dat hij zou langskomen? Dat doet hij anders nooit… Nog steeds had ik niet door dat alles opgezet spel was door Christientje, haar verrassingsgeschenk voor mijn verjaardag. Toen kwam het uit, ze had gereserveerd in een restaurantje langs de promenade van Rincón de la Victoria.
Daar ik nog steeds last heb van mijn ontstoken heup gaan we met de auto naar het restaurant waar we een fantastische namiddag beleefden met een erg lekkere maal, hier komen we zeker nog terug, zo smaakte het eten ons.

Voldaan keerden we daarna terug naar ons huisje, Christientje had me een onvergetelijke verjaardag gegeven, dank u wel liefste Meid, een dikke merci voor deze verrassing.

vrijdag 23 december 2016

de kortste dag van het jaar!

Van zodra we in Rincón de la Victoria zijn volgen we de efemeriden. Dat deden we vorig jaar ook en toen stelden we iets specifiek vast:
We wisten dat de korstte dag van het jaar op 21 december valt maar hoe verloopt dat? Om dat te weten schreven we dus elke dag de zonsopgang en de zonsondergang op en maken dan wat berekeningen om de lengte van de dag en nog enkele andere tijden te bepalen. Zo zagen we dat de zonsopgang elke dag later is tot 8 januari. De vroegste zonsondergang daarentegen is al op 7 december. Tot 21 december is de verlating van de ochtend groter dan de verlating ‘s avonds en worden de dagen nog korter. Vanaf 21 december verlaten de avonden meer dan de verlating ’s ochtends en is het resultaat een langere dag. 

chocozoenen

Wekelijks krijg ik een mail van Aldi met de aanbiedingen van de week. Meestal doorblader ik dan de folder om te zien of er interessante offertes zijn. Zo ook vandaag, bij het doorbladeren kwam er plots een glimlach op mijn gelaat: de chocozoenen stonden in aanbieding. Hoe tijden toch veranderen, vroeger noemden we deze lekkernij gewoon negertetten nu is het chocozoenen.
De tijd dat we bij het naar de school rijden 2 sigaretten voor 1 frank konden kopen in een winkeltje onderweg, meestal Tigra of Laurens, Darcy of Zemir is voorbij, definitief. Toen kochten we gewoon negertetten zonder schaamte. Nu voelen we ons als betrapt bij het masturberen, nog maar bij de gedachte aan negers. De betogingen en protesten in Nederland zijn pas weer voorbij bij de discussie over zwarte piet. Nu moet het kleurpiet, schoorsteenpiet of alternatieve piet zijn. Ondanks het feit dat de piet meer geliefd is dan de sint toch zijn de discussies niet meer weg te branden…
Een goede evolutie? De toekomst zal het uitwijzen.